Borneo

De folkloristische dansgroep Twentsche Leu is na een onvergetelijke reis van 11 dagen, 24-06-2014 teruggekeerd uit Borneo met een gevoel van:

“Dit hadden we niet willen missen”.

Bij aankomst in Borneo wachten vier jongelui met een groot spandoek “The Netherlands” ons op in de aankomsthal van het vliegveld van Balikpapan, die in de 10 dagen die we hier zouden verblijven ons zouden gaan begeleiden. Als geroutineerde reisleiders gingen ze te werk. Eenmaal in de bus hadden we nog een lange rit van 4 uur te gaan met politiebegeleiding die overal de weg vrij maakte, het krioelde n.l. van brommers op de zeer slechte weg met vele gaten en wegopbrekingen. Je krijgt wel meteen een duidelijk beeld dat je in het echte Indonesie zit, heel sober en armoedig (in onze ogen) en niet in een toeristisch gebied. Langs de wegen overal mensen met stalletjes met etenswaar.

Ons hotel was boven verwachting, even was er hilariteit over de kamerverdeling, hun idee was, dames bij dames, heren bij heren, De meeste kamers waren nl met 3 bedden. De organisatie hebben we duidelijk moeten maken dat wij een groep waren met getrouwde stellen en ieder stel wilde wel iemand die single was, bij zich op de kamer nemen. Hier gingen ze na onderling overleg, mee accoord.

Meegenomen klamboes konden gelukkig in de koffer blijven.

Het Erau dansfestival liep als een rode draad tussen alle geplande activiteiten door. Elke dag werd er wel ergens gedanst, hetzij op straat of op een podium. Veel belangstelling was er voor ons klompendansers uit Holland. We waren de oudste deelnemers aan het festival en kregen hiervoor dan ook veel waardering van de bevolking die rijendik van ons optreden genoten. Iedereen jong en oud, wilde graag met ons op de foto. Verschillende leden hebben hun klompen voor ons vertrek weer naar Holland, aan iemand cadeau gegeven. Wat waren deze mensen blij.

Bij alle ceremonies en optredens waren er ook bestuursleden van het CIOFF aanwezig en ook de president van het CIOFF-Indonesie, de Hr. Rachmat Said. Met deze president hebben de leiders van alle groepen direct een vergadering gehad om het programma van het festival door te nemen. Samen met de organisatoren van het Erau festival was het een geweldig goed georganiseerd festival.

Onze bezoeken aan de Sultan van Kalimantan zullen we niet snel vergeten. De Sultan had gehoord dat een Nederlandse groep aanwezig was en deze groep wilde hij graag ontmoeten, de Sultan, 90 jaar, heeft jaren in Nederland gewoond en gestudeerd in Leiden, dus wilde hij graag met ons nederlands spreken. De Sultan wordt daar gezien als de koning, maar wat genoot die man, toen hij gezellig met ons over zoute haring en havermoutpap kon praten en met de heren sprak over zijn borreltje, wat hij af en toe nog graag dronk.

Van heel dichtbij hebben we diverse tradities met rituelen bij ceremonies mogen meemaken die voor ons Hollanders niet meer in te denken zijn, dat dit nog leeft in 2014. In Borneo wel in ieder geval en dat was heel bijzonder met name bij het Belimburfeest. Hierna wordt iedereen door iedereen met water gegooid, emmers of plastic zakken gevuld met water om je ziel te reinigen. Iedereen is dan ook echt NAT.

Verder hebben alle festival deelnemers namens 11 landen, 500 jonge bomen mogen planten op plekken waar de laatste jaren veel gekapt is. Fijn dat we dit hebben mogen en kunnen doen.

Veel belangstelling was er ook van de pers en tv, die ons intervieuwden, overal stond een verhaal over de grandma’s en grandpa’s of Belanda, het maakte veel indruk als ze hoorden dat onze leeftijd tussen de 60 en 75 jaar was. De maleisische tv heeft een film gemaakt van ons optreden die in Jan 2015 uitgezonden zal worden. Hilarisch was dit optreden, de filmploeg had ons gevraagd, 2 collega’s van hun, die in het publiek zaten en nietsvermoedend, door ons gevraagd werden mee te dansen, nadat ze de polka en rumpke met schort en klompen aan hadden gedaan. Een bijzonder geslaagd optreden.

Met meerdere instanties stonden afspraken gepland, waaronder de burgemeester, de minister van cultuur en toerisme, deze kennismakings- bijeenkomsten bestonden uit het uitwisselen van cadeaus wederzijds en het deelnemen aan heerlijke buffetten en het eindigde steeds met muziek zang en dans.

Elke avond was er in het hotel een countrynight en had ieder land een avond de opdracht zijn land in beeld te brengen over gewoontes en cultuur. Wij waren volop in oranje getooid en lieten de mensen o.a. de stoelendans doen op klompen. Hilariteit volop.

Als het festival beeindigd is met een knalfeest en wij 23 juni s’morgens heel vroeg met de bus richting het vliegveld rijden zijn onze 4 begeleiders een beetje stil en verdietig omdat het afscheid voor hun heel moeilijk is. Onze dansoptredens hebben op hun veel indruk gemaakt, omdat je op onze leeftijd zgn oud bent, maar onze uitstraling jong is en dat straalt positiviteit uit en dit zien ze als een les en willen dit nooit vergeten. Een prachtig compliment.

Onze dansleden zijn de begeleiders ook erg dankbaar, wat hebben ze veel geregeld voor ons. Elke dag gezorgd dat we voldoende water kregen, de accordeons gedragen. Begeleid met het inkopen van souvenirs, sigaretten, bier, geen vraag was teveel. Verliet je het hotel, ging een van hun met je mee.

Onze Borneoreis zit erop en met een lange terugreis nog voor de boeg nemen we afscheid van een land dat ons HEEL VEEL WARMTE heeft gegeven, letterlijk en figuurlijk.

“Terima kasih” Borneo Indonesie.

Na een busreis van 4uur naar het vliegveld van Balikpapan, een vlucht van 2.30uur van Borneo naar Singapore, een tussenstop van 11.00 uur in Singapore en nog een lange vlucht van Singapore naar Amsterdam 13.00 uur, arriveren we op Schiphol waar we verwelkomt worden door Gerrit, Anneke, Joop en Wally. Vervolgens brengt de bus van Brookhuis-reizen ons terug naar onze opstapplaatsen en gaat iedereen moe maar zeer voldaan huiswaarts.

Gerry Bandel-Rikken